27 marca 2020

    o powołaniu

   obliczanki młodym

start

.

W ten pamiętny dzień przyszedł ktoś o imieniu Jezus. Ktoś, kto mówi, chodzi, czeka, prosi, płacze, modli się i działa. Mówi o śmierci, mówi, czym ona jest, a czym nie jest (por. J 11, 4.14). Skąd jednak ma On tę wiedzę, o sprawach, których człowiek nie pojmuje?

Napomina Martę, by w Niego uwierzyła i zachęca Marię, by nie traciła nadziei. Co chce powiedzieć, kiedy twierdzi, że jest Zmartwychwstaniem i Życiem (por. J 11,25)? Wzrusza się dwukrotnie (por. J 11, 33.38), pokazuje swoje poruszenie, a nawet płacze. Modli się, zwracając do Boga, jak do Ojca. Czymże jest ta śmierć, która zmierza ku chwale Bożej?

Wobec Łazarz, którego imię oznacza Bóg podnosi, a który w pewien sposób jest przedstawicielem całej ludzkości, wydanego demonom śmierci i choroby, Chrystus przemawia:Oto wyrzucam złe duchy i dokonuję uzdrowień dziś i jutro i pojutrze, a trzeciego dnia będę u kresu. (por. Łk 13,32 – 33)

Trzeci dzień zmartwychwstania Chrystusa, gdy się wszystko wypełniło, rozjaśnia swoim światłem czwarty dzień wskrzeszenia Łazarza, w którym wszystko zostało zapowiedziane. Dzień Boży, który nastał w Betanii, zapowiada już ten, (kiedy wszyscy, co są w grobach, usłyszą Jego głos. (por. J 5,28) Istotne jest więc, tak jak została o to poproszona Marta, by przystać do Tego, który jest Zmartwychwstaniem i życiem ( por. J 11,25) Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słucha słowa Mego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne (…) ze śmierci przeszedł do życia. (por. J 5, 24)

W Wielkim Poście gra toczy się o życie! Życie Chrystusa, który będzie wydany i życie człowieka, który za Jego przykładem przemierza wody śmierci, by odrodzić się do życia.

W świetle śmierci i zmartwychwstania Chrystusa przywrócenie Łazarza do życia mocą głosu Jezusa zapowiada nasze własne zmartwychwstanie. Choć śmierć trwa ze swoja walką i rozdarciem, to wskrzeszenie Łazarza, pokazuje nam, że jest ona tylko przejściem.

 

W Panu pokładam nadzieję,

Nadzieję żywi moja dusza,

Czeka na Twe słowo.

Dusza moja oczekuje Pana,

Bardziej niż strażnicy świtu

(Ps 130,5)

 

 

Komentarz zaczerpnięto ze zbioru: Medytacje Paschalne, autorstwa Pierre-Marie Delfieux oraz mnichów i mniszek z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich

Ewangelia o Łazarzu - komentarz