16 kwietnia 2019

    o powołaniu

   obliczanki młodym

start

Wielka Sobota

Ostatnim miejscem jest Grób.

 

Wielka Sobota jest dniem ciszy i oczekiwania. Dla uczniów Jezusa był to dzień największej próby. Według Tradycji apostołowie rozpierzchli się po śmierci Jezusa, a jedyną osobą, która wytrwała w wierze, była Matka Boga. Dlatego też każda sobota jest w Kościele dniem maryjnym.

 

Tradycją Wielkiej Soboty jest poświęcenie pokarmów wielkanocnych: chleba – na pamiątkę tego, którym Jezus nakarmił tłumy na pustyni; mięsa – na pamiątkę baranka paschalnego, którego spożywał Jezus podczas uczty paschalnej z uczniami w Wieczerniku oraz jajek, które symbolizują nowe życie.

Wieczorem, po zachodzie słońca, wkraczamy w najważniejszą Noc całego roku a rozpoczyna ją liturgia światła. Na zewnątrz kościoła kapłan święci ogień, od którego następnie zapala się Paschał – wielką woskową świecę, która symbolizuje zmartwychwstałego Chrystusa. Na paschale kapłan żłobi znak krzyża, wypowiadając słowa: „Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen”. Umieszcza się tam również pięć ozdobnych czerwonych gwoździ, symbolizujących rany Chrystusa oraz aktualną datę. Następnie Paschał ten wnosi się do okrytej mrokiem świątyni, a wierni zapalają od niego swoje świece, przekazując sobie wzajemnie światło. Niezwykle wymowny jest widok rozszerzającej się jasności, która w końcu wypełnia cały kościół. Zwieńczeniem obrzędu światła jest uroczysta pieśń (Pochwała Paschału) – Exultet, która zaczyna się od słów: „Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!”.

 

Dalsza część liturgii paschalnej to czytania przeplatane psalmami. Przypominają one całą historię zbawienia, poczynając od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, proroctwa zapowiadające Mesjasza aż do Ewangelii o Zmartwychwstaniu Jezusa. Tej nocy powraca po blisko pięćdziesięciu dniach uroczysty śpiew „Alleluja”. Celebrans dokonuje poświęcenia wody, która przez cały rok będzie służyła przede wszystkim do chrztu. Wszyscy wierni odnawiają wtedy swoje przyrzeczenia chrzcielne wyrzekając się grzechu, Szatana i wszystkiego, co prowadzi do zła oraz wyznając wiarę w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego.

 

Wigilia Paschalna kończy się Eucharystią i procesją rezurekcyjną, by oznajmić, że Chrystus zmartwychwstał i zwyciężył śmierć. Zgodnie z dawną tradycją w wielu kościołach, procesja rezurekcyjna nie odbywa się w Noc Zmartwychwstania, ale o świcie w niedzielny poranek.

 

Jeśli z wiarą zbliżyłeś się wczoraj do Krzyża, to dziś ze spokojem stajesz przy grobie. To tylko chwila, która kryje w sobie Ziarno Nowego Życia! Wsłuchaj się w Liturgię! Dziś już nie ma smutku. W ciszy i spokoju przeżywaj ciemność nocy… może też głębię tęsknoty, która Ci towarzyszy… może nieumiejętność przeżywania rozłąki… To wszystko jest takie ludzkie i dziękuj Bogu, że tak jest, że towarzyszą Ci takie uczucia, może przykre emocje. Jesteś normalnym człowiekiem! Pamiętasz jednak jak Pan Jezus tłumaczył uczniom, że po trzech dniach zmartwychwstanie???

Przeżyj noc, Wielką Noc, a kiedy rankiem wzejdzie Słońce, nie szukaj Pana w grobie, nie płacz! Otwórz oczy i idź na spotkanie ze Zwycięzcą! Choć jeszcze widzisz ciemność, ucz się śpiewać radosne Alleluja! Odważnie, pełnym głosem i prosto z serca! Bądź pewny, że jutro czeka Cię wielka radość J Wierzysz w to? Ja – tak! Dlatego głośno wyznaję ustami: „Wierzę w Jednego Boga…”

s. Mariola WNO